بوبک

آهنگ فرهاد - آینه

آهنگ پرتقال من - مرجان فرساد

جمعه من یه عکس دیدم از صندلی روز کنکور که برگه سوالاتو مشخصات یه دختر بود و بقیه داشتن کنکور میدادن اما اون صندلی خالی بود و یه دسته گل روش بود۰نمیدونستم جریان چیه تا اینکه دیشب توی اینستاگرام تهمینه میلانی خوندم ماجرارو که یه دختر هفده ساله توی یه روستای بهبهان توی استان خوزستان چونکه حاضر نشده با پسر داییش فکر کنم ازدواج کنه رگشو میزنه ولی نجات پیدا میکنه بعد شب که میاد بره دسشویی حیاط، برادرش از پشت بوم با سه تا تیر میکشدش چون فکر کرده آبروی خانوادشون رفته۰این ماجرا مال ۱۲ تیره۰یعنی سه چهار روز بعدش اون دختر کنکور داشته۰احتمال داشت اگه اینطور نبود بتونه یه آدم موفق بشه اما قربانی شد۰قربانی تفکر اشتباهی که توی خیلی از خانواده ها هست که فقط کافیه شخص یکم زمینه شو داشته باشه تا تبدیل به فاجعه بشه۰من برای خوندن کامل خبر رفتم سرچ کردم و خیل خبرایی که برادرا خواهراشونو کشته بودن اومد بالا و من ماتم برد۰پس پدرا کجا بودن؟

من فکر میکنم این تفکراشتباه که خود پدر مادرا از بچگی حتی اگه خواهرشون بزرگتر باشه به یه پسر بچه میگن تو باید مواظب خواهرت باشی یا حتی توی فیلمامونم نشون میدن پدر که جایی میخواد بره به پسر بچه ش میگه در نبود من تو باید مواظب مادرت باشی و خیلی موارد دیگه که حتی خود مادر بر اساس آموزه های غلطی که داشته مسئولیت خودشو بعد شوهرش دست پسرش یعنی فرزند خودش میدونه و ته تمام این این چیزا از بچگی پسرو انقد بزرگ میکنن که فکر میکنه پس من در مقابل آبروی خواهر و مادرم مسئولم پس اگه بی آبرویی شد من خودم باید آبرومونو حفظ کنم و فاجعه۰کاش پدر مادرا تجدید نظر کنن روی تفاوت تربیتی که روی دختر پسراشون قائل میشن۰

دیشب خواب دیدم بخشی از دنیا جنگ بود. انگار الان نبود و چندین سال بعد بود و یه عده آدم ها تونستن خودشونو بالای یه برج برسونن و ازونجا خودشون قدرت پرواز داشتن ولی من نداشتم برا همین یه دختری که انگاری دوستم بود منو بغل کرده بود و من همراه اون پرواز میکردم ۰از بالا شهرای مختلف و حتی کشورهای مختلف رو میدیدم حتی کشورهارو از روی بناهای معروفشون تشخیص میدادم که عه این فلان کشوره ۰به حالت ایستاده پرواز میکردیم بدون بال و هیچی و روی یه برج دیگه توی اروپا فرود اومدیم ما و همون آدم های دیگه و من چون پاهام خیلی روی هوا مونده بود درد گرفته بود برا همین صندلی آورد که مثه یه عده دیگه رو صندلی به پرواز ادامه بدم :/

در هر صورت بار اول بود که پرواز رو تجربه کردم بدون هواپیما و خیلی حس خوبی داشت:)

آرزوهای من شاید بتونم بگم حداقل ۷۰درصدشون از زمانی که یه دختر دبیرستانی بودم مشخص بود و حتی نوشته شده ولی هرکدومشون مال زمان خاص خودشون بودن و اینو میدونستم و میدونم هنوز ۰۰۰

حالا هم سری آرزوهای این سنم فرا رسیدن و دارم به زمانشون نزدیک میشم و دارم فکر میکنم چطور میتونم انجامشون بدم قبل ازینکه از زمانش بگذره۰

آرزو داشتن خوبه۰آرزو داشته باشید :)

فکر کن تو همون تایمی که شروع کلاست باشه تو همچنان تو ایستگاه اتوبوس نشسته باشی و هی یکی برای اینکه اتوبوس دیر کرده هی بغل گوشت نچ نچ کنه یا تصور کن سر صف نونوایی برا اینکه یکی که کمتر از تو میخواد نون بخره پشت سرت باشه و هی همزمان با جمع کردن نون ها پشت سرت نچ نچ کنه۰

واکنش من در این موارد سکوته ولی چیزی که دلم میخواد اینه که با جفت پا برم تو صورت طرف یا با ماهیتابه بکوبم تو صورتش که توانایی حرکات فک و دهن و زبونشو از دست بده و نتونه نچ نچ کنه۰

اصابم ندارم و این پستم در حالی مینویسم که وسط اتوبوس ایستادم و هی به اینور اونور پرتاب میشم۰

با تشکر

امروز وقت رفتن به سمت ایستگاه اتوبوس ، از کنارم صدای مرد مسنی رو شنیدم که گفت : ساعت چنده دخترم؟

من سرم رو چرخوندم سمتش و چهره ی مهربون یک مرد مسن که از آفتاب پوستش سوخته بود و عرق ریزان بود و آفتاب چشم هاش رو آزار میداد رو دیدم چندثانیه نگاهش کردم و قلبم لرزید و نگاه ساعتم کردم و بهش گفتم ۰

مردهای مسن شهر لطفا به من نگویید دخترم۰۰۰

از وقتی که یادم میاد وقتی هرکسی رو میدیدم و باهاش حرف میزدم اول به کفشاش دقت میکردم۰حتی شده وقتی تو خیابون راه میرم سرم پایینه و به کفشای عابرا نگاه میکنم۰این کارم در بیشتر موارد به صورت ناخودآگاهه و نمیدونم بقیه آدما هم همچین کاری میکنن یا نه ولی توی این سالها فهمیدم که کفش های هرکس حرف های زیادی واسه گفتن داره۰۰

در بیشتر موارد مخصوصا کفشی که در مکان های عمومی افراد میپوشن نشون دهنده ی وضع اقتصادی، سلیقه، سن ، اینکه فرد چه برداشتی از خودش داره و اینکه در طول روز زیاد راه میره یا کم یا اینکه کسی که در بیشتر موارد کفشاش خاکی و کثیفن یا براش مهم نیس ظاهرش یا اونقدر سرش شلوغه و مشغله داره که وقت نمیکنه تمیزشون کنه  یا کسایی که بیشتر کفشای اسپرت میپوشن هم حرف های زیادی واسه گفتن داره کفشاشون۰۰۰

من خودم کفشام اسپرته در نود درصد موارد و بیشتر اوقاتم خاکیه۰چی میشه ازشون فهمید؟

امروز توی برنامه ی دورهمی یه قسمتش مهران مدیری از لیلا اوتادی پرسید که بزرگترین ترست چیه؟لیلا اوتادی گفت که اینکه توی شرایطی باشم که تحت کنترل من نیست مثله جنگ مثله هواپیما که البته اینو به خدا واگذار کردم که هرچی خودش صلاح بدونه و ۰۰۰

دقیقا بزرگترین ترس منم همینه و همشو سپردم دست خدا ولی بازم به وقتش اون ترس با من همراهه مثه سفرهای جاده ای و هوایی که هربار قبلشون انگار میخوام سخت ترین کار جهانو انجام بدم و کامل خودمو میسپرم به خدا که بتونم استرسم رو کنترل کنم۰